Copy Copy

Het is iedere dag hetzelfde liedje: met het ontwaken beginnen de verhalen. Teksten, ideeën, punchlines, voice tracks, songteksten, rijmpjes, infotainment, advertorials, interviews, blogs... Als social media manager, nieuws reporter en communicatie medewerker heb ik kilometers tekst geschreven voor uiteenopende doelgroepen. Om het leuk te houden hieronder enkele teksten die zijn geschreven om te entertainen.

Thuisweer

Zomerstorm o, zomerstorm
Geen boom die kan er tegen
Als zomerstorm hem zo enorm
Laat heen en weer bewegen

Zomerstorm o, zomerstorm
Van harde woei tot regen
De schade is dan wel enorm
Maar ik lig nu in Benidorm
En kan er niks om geven

Mega deal

Even leek het erop dat Facebook de beursgang zou stoppen maar na een korte skivakantie, waar hij een toevallige ontmoeting had met president Recep Tayyip Erdoğan, besloot multimiljardair Mark Zuckerberg anders. ‘Recep is een zeer visionaire man en heel prettig om mee samen te werken. Hij is totaal anders dan de media hem afbeelden’ aldus de altijd goed gemutste Zuckerberg.

Niet onbelangrijk zal het bedrag van 150 miljard dollar zijn geweest dat Turkije voor Facebook heeft neergeteld. Wat het land met de persoonlijke informatie van de ruim 1 miljard Facebook gebruikers wil doen is nog onduidelijk. 'De waarde van Facebook is tot nu toe altijd in geld uitgedrukt maar de profeet ziet dat heel anders…’ zo lichtte Erdoğan vanochtend in een persconferentie al een tipje van de sluier op.

Zuckerberg laat weten dat hij zich uit het openbare leven wil terugtrekken om zich geheel op non-virtuele communicatie te kunnen richten.

Lente

In weerwil van verstokking
Groene deken van ontlokking
Jong gekir en zacht gegil
Maart doet watie wil

De luchten klaar en helder
De winter naar de kelder
De bloesems pronken pril
Maart doet watie wil

Het jaar trekt weer voorbij
Alle meiskes kijken blij
Gaan gemakkelijk van bil
Maart doet watie wil

Zo blijft het maar bewegen
Gods adem langs de wegen
Het zonnetje nog kil
April roert zijn staart

Naked truth

Voor Naked Truth heb ik al heel wat opmerkelijke interviews afgenomen maar het gesprek dat ik onlangs met Felix Target had, geestelijk vader van het wereldwijd omstreden Gloria, spant toch wel de kroon. Na eerst een jaar lang tevergeefs diverse personen te hebben benaderd, waarvan ik vermoeden had dat zij mij met Target in contact konden brengen, ontving ik vorige week ineens een pakketje in de bus met daarin een brief en een prepaid telefoon. Diezelfde middag nog werd ik in een geblindeerde bus naar een geheime locatie gebracht.

Naked Truth: U bent voortdurend in het nieuws, wordt gezocht door de autoriteiten van tenminste 7 landen waaronder de Verenigde Staten, en dan heb ik het nog niet eens over de talloze burgerinitiatieven en religieuze organisaties die uw bloed wel kunnen drinken. Is het dat allemaal waard?
Target: (lacht) Dat vraag ik me ook wel eens af maar als ik dan kijk naar de radeloosheid van mijn cliënten en de hoeveelheid leed die ik hen bespaar dan weet ik dat ik goed bezig ben. Ik voorzie in een behoefte die mensen nergens kunnen en mogen bevredigen.

Naked Truth: Religieuze organisaties, humanisten, socialisten, ze stellen u veelal voor als een sadistische crimineel die niets om een mensenleven geeft. Wat vindt u daarvan? Heeft u wel eens last van uw geweten?
Target: (boos) Deze organisaties hebben het leven heilig verklaard en dwingen mensen die er geen zin meer in hebben, kostte wat kost, om het tot het uiterste vol te houden. Dat is pas misdadig. Artsen leren hoe ze mensen op de wereld moeten zetten maar weigeren ze er vanaf te helpen. Mensen in de meest ellendige situaties worden zo gedwongen om zich moederziel alleen van gebouwen af te werpen of voor treinen te springen, dat is pas misdadig! Gloria doet niets anders dan tegemoet komen aan de wensen van mensen die niemand meer hebben en nergens meer terecht kunnen dus wie zijn nou feitelijk de monsters?

Naked Truth: Klopt het dat u uw werknemers uit het criminele circuit haalt?
Target: Wij maken uitsluitend gebruik van professionals en die vinden we onder andere in wat u het criminele circuit noemt maar ook bij geheime diensten, militaire organisaties en niet te vergeten bij justitie. Vergis u niet: dit zijn mensen met verstand van zaken die even geruisloos als onzichtbaar te werk gaan en nooit fouten maken. Ze bewegen zich vaak buiten de samenleving en worden door die samenleving als ongewenst bestempeld. Ik zie een manier waarop ze hun kwaliteiten alsnog voor die samenleving kunnen inzetten. Een win-win situatie dus.

Naked Truth: Op welke punten worden werknemers getest? Wie komen er in aanmerking? Hoe vindt de selectiemethode plaats?
Target: We zijn niet geïnteresseerd of werknemers er plezier in scheppen of dat ze bepaalde stoornissen hebben waardoor ze voor dit werk kiezen. Waar we vooral naar kijken zijn hun technische kwaliteiten. Ze moeten 1000% in staat zijn om een feilloos product te leveren. Meer nog dan in de medische branche kunnen wij ons pertinent geen fouten veroorloven.

Naked Truth: Welke mensen benaderen u voor een contract?
Target: Mensen uit alle lagen van de bevolking. Doorgaans honoreren we geen verzoeken van cliënten beneden de 25 jaar tenzij er een dodelijke ziekte in het spel is. In feite kan iedereen met een serieuze doodswens bij ons terecht.

Naked Truth: Hoe kunt u zeker weten dat hun doodswens niet tijdelijk is? Kunt u wat vertellen over de procedure?
Target: Mensen worden eerst uitgebreid gescreend en uitvoerig aan de tand gevoeld door specialisten uit diverse disciplines. In de meeste gevallen gaat er nog zekere een jaar overheen voordat er daadwerkelijk tot behandeling wordt overgegaan.

Naked Truth: Wat nu als een cliënt zich op het laatste moment bedenkt terwijl hij het contract al heeft getekend?
Target: Iedere client krijgt 2 piepers mee. Op het moment dat hij van gedachte veranderd hoeft hij alleen maar op een knop te drukken.

Naked Truth: En de tweede pieper?
Target: Die is voor als de eerste pieper niet mocht werken.

Naked Truth: Kunt u een beeld schetsen van de uiteindelijke behandeling?
Target: Dat hangt van de wensen van de persoon af. Bottom Line is dat de client gewoon zijn leven voortzet met de garantie dat hij of zij binnen een maand geholpen gaat worden. Technisch gezien werken we het liefst met sluipschutters omdat die in staat zijn om onze cliënten zo snel en pijnloos mogelijk uit hun lijden te verlossen. Niet voor niets is onze slogan ‘You won’t know what hit you’ Uiteraard slaan onze mensen uitsluitend toe als de client alleen is.

Naked Truth: Wat kost het als ik met Gloria in zee wil en is er een kwaliteits garantie?

Target: Wij vragen 30% van uw vermogen. Daarnaast voorzien we in een deluxe contract waarbij we ook de cosmetische kant en de uitvaart voor onze rekening nemen. Mensen met een kleine beurs kunnen dus ook bij ons terecht en in sommige schrijnende gevallen werken we gratis. Tot nu toe hebben we van geen van onze cliënten klachten gehad.

Op reis

Vlij uw vlees in't rulle zand, toon uw toefje, show uw doppen
Verdrink uw lijf in zonnebrand, de vakantie mag niet floppen

Slenterpret langs boulevard, do the dishes in de douche
Buik aan buik genavelstaar, zoute billen, zand in poes

In de rij al voor het strand, we lachen blij de foto fijn
Het is hier net als Nederland maar dan zonder Albert Heijn

Een klein vermogen zijn we kwijt, dit ongemak keer op keer
We worden bedrogen de hele tijd, volgend jaar dan gaan we weer

Milieu over de vloer

Een dakloos milieu uit Heerhugowaard, had dermate sneu door mijn venster gestaard, ik dacht: het interesseert me geen fluit, ik nodig het uit, voor een prettig gesprek met wat wijn bij de haard.

Maar die gast kwam meteen met lastige vragen, en bleef daarmee steeds om mijn uiterste vragen. Ik wist me geen raad, straks werd het nog kwaad en zou het zich nog onbeleefd gaan gedragen.

'U werpt hier uw gastheer wel erg voor de leeuwen!' Ik had het misschien niet zo hard moeten schreeuwen want dat beste milieu (die was het goed beu) begon toen mijn interieur vol te sneeuwen.

The sky the limit

Mijn blik tuurt omhoog, kijkt tegen je op
Jij glasharde toren met goud verguld
Mijn speurende ogen die missen de top
Want die is bij voorkeur in nevel gehuld

O, penis van Babel van rente zo stijf
Met bloedgeld uit voetvolk verrezen
Jij troon van notabel in oorlogsbedrijf
Dat crisis je lust mag genezen

Nu sta je leeg, je zaad gaf geen vrucht
Kom wandel erheen, ontdek voor de grap
Een flat zonder nut, het volk is gevlucht
De lift is kapot, dus neemt u de trap

Uitzonderlijke avonturen

Onlangs werd ik door de redactie van Nijmegen 1 gebeld of ik wilde invallen voor een interview met Eurocommissaris Neelie Kroes. Zij mocht in de Stevenskerk de Vrede van Nijmegen Penning in ontvangst nemen vanwege haar verdienste voor Europa in het algemeen en de ‘digitale privacy’ in het bijzonder. Ik schoot een nette broek aan, sprong op de fiets en kwam een half uur later op de redactie om direct met een cameraman richting de huldiging te vertrekken. 

We waren nog net op tijd en even later zat ik in een kerk gevuld met notabelen en hoogwaardigheidsbekleders in lange jassen en moeilijke brilletjes die zich lieten soigneren door ranke, in mantelpakjes gehulde, service-meisjes die traditiegetrouw graag tegen dit soort decorum aanschurken.

Na wat gortdroge lofuitingen in tenenkrommend Engels en een blazersduo van het Nijmeegse studentenorkest dat Bach liet klinken als twee copulerende badkuipen, was het woord aan professor digitale veiligheid aan de Radboud Universiteit Bart Jacobs met een lezing over… digitale veiligheid.

PRIVACY VRIENDELIJK

Professor Jacobs schetste een beeld van de nabije toekomst waarin onze identiteit niet meer belangrijk is. Het gaat er niet meer om wie we zijn maar welke ‘attributen’ we hebben.

Het werkt heel simpel: de (Europese) burger draagt dadelijk een pasje (of een device) bij zich met daarop een aantal attributen. Zo heb je bijvoorbeeld een attribuut voor leeftijd waardoor je geen drank kunt kopen als je nog geen 18 bent maar er zijn ook attributen als: wel een baan, geen baan, verzekerd, onverzekerd, wel of geen openstaande boetes enfin, een feest voor technocraten want uiteraard moeten deze attributen dadelijk worden verstrekt, gecontroleerd en beveiligd door overheid en officiële instanties.

Jacobs noemde hierbij het woord ‘Privacy friendly technology’ en daarvan liepen mij de rillingen over de rug. Laat de term even rustig op u inwerken: ‘Privacy friendly technology’ ‘Privacy friendly technology’ is net zoiets als ‘Milieuvriendelijk kernafval’ of ‘Social media’ Hoe groter de leugen hoe meer mensen erin geloven. Laat u niks wijsmaken: alle informatietechnologie is per definitie privacy-onvriendelijk.

De toehoorders leek het allemaal niet te interesseren. Was de kerk ooit een plek waar er naar het woord werd geluisterd, nu zat iedereen scheefgezakt en verveeld op z’n smartphone te staren. Niemand leek zich druk te maken over de impact die deze nieuwe manier van controle op hun leven zal gaan hebben.

Na de plechtigheden werd ik in de gelegenheid gesteld om mevrouw Kroes 2 vragen te stellen en daarna ging ik terug naar de redactie om het materiaal te editten. 
Uiteindelijk was ik pas na 7 uur klaar. Dit betekende dat de fietsenstalling was gesloten en ik voor de thuisreis op de bus was aangewezen. Eerst nog even ergens een broodje eten. Ik liep een soort pizza-tent binnen en meldde me bij de juffrouw achter de kassa.

VERSE JUS

‘Mag ik uw naam?’
‘Huh? Mijn naam? Ik kom alleen een broodje eten?’ 

‘Wij werken met een nieuw systeem meneer; u krijgt deze tablet mee naar uw tafel en geeft daarmee uw bestelling op!’

Ik wist de neiging om over privacy friendly technology te beginnen te onderdrukken, bestelde een broodje via de tablet en rekende af. Toen ik de zaak wilde verlaten, zag ik achter de toonbank een machine voor verse jus. Ik legde 2 euro neer en zei: ‘O, doet u mij alstublieft nog een verse jus!’
Probleem: dat paste niet in het stramien. Ik moest eerst weer een tablet halen, dan aan een tafeltje gaan zitten en via de tablet bestellen. Mijn ontreddering scoorde effect want er werd voor mij een uitzondering gemaakt en ik kon de verse jus meteen afrekenen en opdrinken. Daarvoor moest het een en ander echter wel handmatig worden ingevoerd dus gaf ik ze wat kleingeld als fooi.

Even later stond ik bij de bushalte en dacht na over deze noviteit. Mensen denken dat technologie ze vrijer maakt maar zijn blind voor het nieuwe keurslijf dat iedere technologie per definitie met zich meebrengt. De technologie past zich al lang niet meer aan de mens aan, maar de mens moet zich aanpassen aan de technologie. Dat doen we allemaal zonder morren.

GEEN CASH

De bus kwam eraan, ik stapte in en merkte dat ik na het geven van de fooi alleen nog maar een paar euro's en een briefje van 50 euro had. Probleem: dat paste niet in het stramien. Buschauffeurs mogen namelijk niet meer dan 20 euro aan kleingeld hebben want anders zijn ze een gevaar voor de openbare orde.
Aangezien ik niet verder kwam dan 3 euro, bedankte ik de chauffeur beleefd en wilde weer uitstappen om te wisselen en een bus later te nemen maar de goede man bood me een gratis rit aan. Ik haalde de 3 euro tevoorschijn om hem in iedere geval te betalen wat ik had maar dat kon hij niet aannemen. Het systeem stond dat niet toe: hij zou voor dat bedrag namelijk geen kaartje kunnen overhandigen met als gevolg dat hij de 3 euro niet kon verwerken.
Voor de tweede keer werd er voor mij, de mens, een uitzondering gemaakt en tot overmaat van ramp begon ik me er zelfs een beetje ongemakkelijk bij te voelen. Ik begon me te schamen voor mijn menselijkheid.

GEEN ID

De dag erna besloot ik met de auto naar de stad te rijden om mijn fiets op te halen. Omdat het inladen van een fiets te weinig tijd vergt voor een parkeerkaartje, parkeerde ik mijn auto even voor de stalling en deed de alarmlichten aan.
'Uw fiets heeft hier overnacht meneer en dat kost 2 euro 50 per nacht!’ zei de medewerker.
Terwijl ik mijn vingers vluchtig door mijn lege zakken liet gaan dacht ik aan mijn eerdere plan om mijn fiets pas een week later op te halen.
'Ik ben bang dat ik mijn kaartje met nummer niet heb, dat zit in mijn andere broek!’
'Dan heb ik uw identiteitsbewijs nodig meneer!' 
Hij haalde een enorm boekwerk tevoorschijn vol met bonnetjes en handgeschreven verklaringen van mensen die hetzelfde was overkomen.
Tot mijn grote schrik kwam ik er achter dat ik ook geen ID kon overhandigen. Die lag nog thuis op mijn bureau.
Ik gooide het over de menselijke boeg.
'Meneer, ik kan u geen identiteitsbewijs overhandigen, u ziet mij hier 3x in de week mijn fiets stallen (ik groette hem altijd netjes) en ik ben nota bene in het bezit van de sleutel van het slot! Is dat geen bewijs genoeg?!' 
Het leek verdraaid alsof hij de absurditeit van de hele kwestie inzag.
'Vooruit dan maak ik voor u een uitzondering!'

Toen ik met de fiets bij mijn auto kwam stonden er inmiddels 2 handhavers bij die net bezig waren met het grote wilde bekeuren. Ik legde ze uit dat ik alleen maar even mijn fiets kwam ophalen. De medewerker van de fietsenstalling knikte van een afstandje naar ze en u raadt het al: Voor deze ene keer wilden ze voor mij een uitzondering maken, wat toch al snel 90 euro scheelt. Ik had geluk dat ze de data nog niet in hun apparaten hadden verwerkt.

ONDER DE STREEP

In 2 dagen tijd had men voor mij maar liefst 4x een uitzondering gemaakt en dat was te danken aan menselijkheid. Technologie heeft liever geen menselijkheid. Technologie werkt alleen wanneer er geen uitzonderingen worden gemaakt. Volgens de logica van de technologie is mijn menselijkheid een storende factor, die het proces stagneert en goede burgers verleidt om het met de regels niet zo nauw te nemen waarmee zij strikt genomen niet alleen in overtreding zijn maar ook voor bijkomende kosten zorgen.

Ik moest weer aan de lezing van professor Jacobs denken.
69 jaar geleden werd Europa bevrijd van de Duitse bezetting maar wie gaat Europa dadelijk van privacy friendly technology bevrijden? Hoe gaat die grote technocratie Europa er dadelijk uitzien? Waar moet ik dadelijk mijn attributen uploaden als ik een biertje wil drinken en mag dat dan ook nog na 10 uur ‘s avonds? Ik bedacht me dat het een mooie vraag voor Neelie Kroes zou zijn geweest: Is er dadelijk in Europa nog wel ruimte voor uitzonderingen?
Zolang er nog uitzonderingen zijn is er nog hoop.

Minder bekende laatste woorden

Concept om verkeersdeelnemers te wijzen op de gevaren van appen achter het stuur.

Advaita

Bent u in uw kruis getast, tot zielepijn ontriefd?
Gejaagd tot op de kast, beledigd of gegriefd?
Gekleineerd dan wel bespot, met voeten soms getreden?
Beschimpt tot op het bot, door hoongelach besneden?

Gekwetst of diep geraakt, gekrenkt tot in uw ziel?
Gefnuikt en afgehaakt, geschoffeerd totdat u viel?
Uw zelfbeeld keikapot, verloren met stratego?
Getroffen in uw God, dan voelt u slechts uw ego.

Al het menselijke lijden, het hemeltergende verdriet
Is eenvoudig te vermijden want u bent uw ego niet
Noch een dier noch een mens, u bent zelfs geen geslacht
Noch om het even welk beeld ontstaan uit wat u dacht

Geen christen of agnost, geen moslim noch een jood
Wie van zichzelf raakt verlost, overleeft zijn eigen dood
Zolang u niet wilt leren, dat u niets bent noch zal zijn
Zal het leven u kleineren en doen alle dingen pijn

Ontwaken

Late nacht, de stad zo stil, al het volk ligt op 1 oor
Geen gedachten, geen gegil, in haar kleinste uren

Tot ik zacht en o zo pril, het ruisend binnensluipen hoor
Van karrenvrachten mens op til, het kan niet lang meer duren

Geruis, het zwelt al aan en klinkt als verre, zware branding
Geraas dat mijn bestaan vervult met blauwe stank uit blik

Ontwaakt gespuis steeds onvoldaan in gassende opstanding
Dat zich in karavanen hult zolang het nog niet stikt